Ήθελε ένα θαύμα για να συνεχίσει εκεί όπου βρισκόταν, πρίν 3 μήνες...

Το γύρισαν, το πίστεψαν, μπήκαν με το σπαθί τους -έστω στο παρά 1’- στα play off και τώρα;;; 

Ο Βόλος μετά από … σχεδόν έναν γύρο -σαν ομάδα υποβιβασμού- ήθελε ένα θαύμα για να συνεχίσει εκεί όπου βρισκόταν σε όλη τη διάρκεια του Α’ γύρου, δηλ. να μπεί στα play off 5-8.

Δεν ξέρω πόσοι το πίστευαν -προκαταβολικά- στο Βόλο, προσωπικά πάντως ούτε που το έβλεπα... 

Οι παίκτες όμως και ο προπονητής το πίστεψαν και το πέτυχαν...

Και τελικά -κυριολεκτικά στο παρά 1’- το βρήκαν, αλλά και το δημιούργησαν ο ίδιοι παίκτες, που 11 αγώνες πρίν ήταν αγνώριστοι...

Το γιατί, το γνωρίζουν ΜΟΝΟ αυτοί, οι προπονητές τους και η διοίκηση (κυρίως η διοίκηση κατά τη φτωχή μου γνώμη)…

Το μεγάλο αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυριακής όμως, ήλθε με ψυχή, με πείσμα, με καθαρό μυαλό και με «ξεψάρωτο» ποδόσφαιρο απέναντι σε έναν μεγάλο αντίπαλο, και έδειξαν ότι … για κάποιους  λόγους, δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη.

Γιατί αυτό που έγινε το βράδυ της Κυριακής στο Πανθεσσαλικό δεν ήταν απλώς μία μεγάλη νίκη.

Ήταν μια ποδοσφαιρική καρυδάτη απάντηση από μια ομάδα που άκουσε πολλά, αμφισβητήθηκε έντονα, αλλά στο πιο κρίσιμο και τελευταίο σημείο της κανονικής διάρκειας, -και παρ’ ότι λαβωμένη- βρήκε την ψυχική και σωματική δύναμη και το κουράγιο και πήρε αυτό που κανονικά δικαιούταν..

Παρ’ ότι απέναντί τους ήταν ο υποψήφιος πρωταθλητής ΠΑΟΚ...

Μια ομάδα γεμάτη ποιότητα, με στόχους τίτλου -λόγω και της συμπλήρωσης 100 χρόνων ιστορίας- με βάθος στο ρόστερ και με την αίσθηση -λόγω και της 7χρονης προϊστορίας- ότι μετά το 0-1 του 13’ μπορούσε να περάσει ένα ήσυχο βράδυ στο Πανθεσσαλικό.

Όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν όπως τα περίμεναν οι περισσότεροι ένθεν κακείθεν..

Ο Βόλος έμενε πίσω στο σκορ, είχε ήδη κομβικές απουσίες, είδε και τον τραυματισμένο Μύγα να αποχωρεί νωρίς, η κατοχή μπάλας ήταν κάτω από 30% και η πλάστιγγα έγερνε μονόπατα στο ασπρόμαυρο…

Μόνο που οι κυανέρυθροι δεν είχαν καμία διάθεση να δεχθούν τον ρόλο του κομπάρσου.

Και τελικά, δεν το έκλεψαν το ματς, παίζοντας αμυντικά, αλλά το πήραν με το σπαθί τους και μάλιστα με κόντρα ύπουλη διαιτησία, έχοντας και αρκετές ευκαιρίες, εκμεταλλευόμενοι το επιθετικό transition, που τους έμαθε να παίζουν άριστα σε ολόκληρο τον Α' γύρο, ο στρατηγός Φεράντο…

Ο οποίος, ΚΥΡΙΟΣ ήρθε και ΚΥΡΙΟΣ έφυγε, χωρίς να εκφράσει καν τα δίκαια παράπονά του και ΜΠΡΑΒΟ στον Κ. Μπράτσο που τον θυμήθηκε στις δηλώσεις του...

Αυτό είναι που δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στη νίκη του Βόλου, είναι  ότι δεν φοβήθηκε, δεν κλείστηκε πίσω για να αντέξει, ούτε περίμενε ένα τυχαίο γεγονός για να αλλάξει την τύχη του.

Έμεινε ζωντανός, κράτησε τις γραμμές του όσο καλύτερα μπορούσε, προσπάθησε να κυκλοφορήσει, να βρει επιθέσεις, να πατήσει περιοχή και να βάλει προβλήματα στον ΠΑΟΚ.

Η ομάδα του Κώστα Μπράτσου έβγαλε αντίδραση, παρά το νωρίς 0-1.

Δεν χάθηκε όταν το ματς έδειχνε να στραβώνει, ούτε άφησε το παιχνίδι να της φύγει.

Αντίθετα, άρχισε να το πιστεύει -όσο περνούσε η ώρα- όλο και περισσότερο.

Πίεσε, κέρδισε μέτρα στο γήπεδο, πήρε θάρρος από τις δικές της στιγμές και σταδιακά φόρτωσε άγχος σε έναν ΠΑΟΚ που -ήταν φανερό ότι τους υποτίμησαν- έδειξε να παίζει με μια ανεξήγητη χαλαρότητα...

Αυτό ήταν και το κλειδί.

Οι φιλοξενούμενοι έμοιαζαν να θεωρούν ότι το παιχνίδι τους ανήκε απλά και μόνο επειδή είχαν προηγηθεί νωρίς, έπαιζαν με γεμάτες κερκίδες από φωνασκούντες οπαδούς τους, και φαινόταν σίγουροι ότι το μάτς το είχαν στοο τσεπάκι τους...

Ο Βόλος όμως τους χάλασε το μυαλό.

Με την ανεπάντεχη ισοφάριση απο μια ... άτσαλη σέντρα από αριστερά του Αμπάντα, ο .. πανταχού  παρών Μαρτίνες πετάχθηκε από το πουθενά και το κάρφωσε, αιφνιδιάζοντάς τους και ξαφνικά το ματς γύρισε ψυχολογικά, το γήπεδο πήρε φωτιά, παρ' ότι οι κερκίδες λήταν ασπρόμαυρες, και κάθε λεπτό που περνούσε η ομάδα μας έδειχνε ότι το πίστευε όλο και περισσότερο, ότι μπορεί την ανατροπή, και ότι 3 μήνες τώρα αδικούσαν τους εαυτούς τους, αν δεν υπήρχε κάτι άλλο…

Ώσπου στο 90' +5' των καθυστερήσεων, απο ένα μαγικό -αλλά τυφλό- γέμισμα του εξαιρετικού Γκονζάλες, ο Ουρτάδο παρ' ότι με μειονέκτημα απόστασης, ξεπετάχθηκε σαν αφηνιασμένος στην αντεπίθεση, έκλεψε καθαρά τη μπάλα απο τον απρόσεκτο Ντεσπόντοφ και αφού τρίπλαρε και τον τερματοφύλακα, μας χάρισε μια μεγάλη και ιστορική νίκη, αλλά και την είσοδο στα Play off 5-8...

Ο Ουρτάδο -παρ' ότι οι πρώτες πληροφορίες απο Βενεζουέλα μεριά- και παρ' ότι ακόμη και σήμερα, δημοσιογράφοι της πατρίδας του, δεν θυμούνται πότε σκόραρε τελευταία φορά, προσωπικά μου έδειξε, ότι σε ανοιχτό γήπεδο είναι ακόμη ένας Τεττέη του ελληνικού πρωταθλήματος, που σε ανοικτό γήπεδο, δεν πιάνεται ούτε με λάσο...

Κι επειδή έχει κλειστό συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2028, ας τον κρατήσουν και του χρόνου στο Βόλο να τον χαρούμε κι εμείς οι πικραμένοι, κι ας μην βιαστούν να τον πουλήσουν κι αυτόν...

Γιατί ... αν συνεχίσει έτσι όπως άρχισε, το καλοκαίρι θα έρθουν οι πρώτες προτάσεις, είναι βέβαιο...

Η 1η νίκη του Βόλου μέσα στο 2026 και μετά από 11 ολόκληρους αγώνες, ήρθε τελικά με πανηγυρικό τρόπο, στο πιο κατάλληλο σημείο.

Ήρθε απέναντι σε έναν αντίπαλο 1ης γραμμής, ήρθε με ανατροπή και ήρθε για να σφραγίσει την είσοδο της ομάδας στον θερινό στόχο των play off 5-8.

Αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Λέει ότι ο Βόλος μπορεί να πέρασε δύσκολες στιγμές, να έκανε έναν κάκιστο Β’ γύρο, να έχασε ρυθμό, αυτοπεποίθηση, φιλάθλους, αλλά στο τέλος βρήκε τον τρόπο να μείνει όρθιος, να πάρει πίσω την πίστη του, τη δυναμική του και το δικαίωμα να συνεχίσει να ονειρεύετεαι κοιτάζοντας ... -γιατί όχι- πιό ψηλά.

Και όταν μια ομάδα κερδίζει έτσι, απέναντι σε τόσο μεγάλο αντίπαλο, και στην τελευταία στροφή της κανονικής διάρκειας, τότε δικαιούται να πιστεύει ότι τίποτα δεν τελείωσε…

Γιατί ... το ποδόσφαιρο είναι ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, ΚΑΙ όπως αποδείχθηκε  θαύματα συμβαίνουν και στο ποδόσφαιροί, και μάλιστα δεν χαρίζονται, αλλά τα φτιάχνεις μόνος σου.

Και τα παλληκάρια της ομάδας μας, καθοδηγούμενοι απο τον Μπράτσο το βράδυ της Κυριακής, το έφτιαξαν μόνοι τους…

Και τώρα καλούνται να υπερβάλλουν εαυτόν, και να κυνηγήσουν το επόμενο μεγάλο θαύμα της 5ης θέσης, που ίσως τους βγάλει και στην Ευρώπη…

Ότι το θέλουν, είμαι απόλυτα βέβαιος, το θέμα είναι αν μπορούν με τις συνθήκες που ... η καλή μας διοίκηση -αφελώς κατά τη γνώμη μου- δημιούργησε στο μεταγραφικό παράθυρο του Ιανουαρίου μειώνοντας -ανεξήγητα- και κόντρα στο ρεύμα, το ρόστερ της ομάδας κάνοντας πιό δύσκολη την αναπλήρωση των τραυματιών…

Ήδη την 1^η αγωνιστική που θα παίξουμε με τον ΟΦΗ, θα μας λείψει ΠΟΛΥ ο  Γιαν Κάρλος Ουρτάδο (που συμπλήρωσε 3 κίτρινες κάρτες με τον Παοκ) πολύ πιθανά και τα 2 δεξιά μπάκ, ο Τζόκα, είναι μακροχρόνια τραυματίας ο Αγιάκουα και ότι άλλο προκύψει…

Ελπίζουμε σε ένα ακόμη θαύμα, αν και δεν το βλέπω εύκολο...